Erf

Erf heeft twee betekenissen die vlak naast elkaar liggen. In het spraakgebruik is het de grond rondom een gebouw: de tuin, de oprit, het achterterrein. In het burenrecht is een erf een perceel grond als geheel, met of zonder bebouwing.

In die tweede betekenis komt het woord terug in vrijwel alle regels tussen buren. Een erfdienstbaarheid is een last op het ene erf ten behoeve van het andere — het dienende en het heersende erf. De erfgrens is de scheidslijn, en over de erfafscheiding die daarop staat gelden eigen regels.

Wat op het erf staat en erin is geworteld, hoort er door natrekking bij: het is onderdeel van de onroerende zaak en gaat bij verkoop mee. De officiële omvang van het erf blijkt uit het kadastrale perceel, niet uit de schutting.