Berusten in onterving

Wie in een testament wordt onterfd, is geen erfgenaam meer, maar houdt als kind recht op zijn legitieme portie. Dat recht komt er niet vanzelf: de legitimaris moet er zelf een beroep op doen.

Berusten is het tegenovergestelde. Het kind laat het erbij — uitdrukkelijk, door te verklaren dat het geen aanspraak maakt, of stilzwijgend, door de termijn van vijf jaar na het overlijden voorbij te laten gaan. Daarna is de aanspraak vervallen.

Voor de andere erfgenamen is die duidelijkheid van belang: zolang niet vaststaat of er een beroep wordt gedaan, weten zij niet wat de nalatenschap uiteindelijk waard is. De notaris vraagt daarom vaak schriftelijk of het kind berust.