Legitieme portie

De legitieme portie is de aanspraak die een kind houdt als het in een testament wordt onterfd of minder krijgt dan waar het volgens de wet recht op zou hebben. Zij bedraagt de helft van wat het kind zonder testament zou hebben geërfd.

Het is een vordering in geld, geen recht op spullen of op het huis. Een legitimaris wordt er ook geen erfgenaam mee: hij krijgt geen zeggenschap over de afwikkeling en niet de inzage die een erfgenaam wel heeft.

Alleen kinderen — en via plaatsvervulling hun afstammelingen — kunnen er een beroep op doen. Een echtgenoot, een samenwoner, een stiefkind of een broer niet.

Zelf inroepen, binnen vijf jaar

De legitieme portie komt er niet vanzelf. Het kind moet er zelf een beroep op doen, binnen vijf jaar na het overlijden; daarna vervalt de aanspraak. De vordering is bovendien niet altijd meteen opeisbaar: is er een langstlevende echtgenoot, dan hoeft er meestal pas te worden betaald als ook die is overleden.

Bij de berekening tellen ook schenkingen mee die de overledene bij leven heeft gedaan, en quasi-legaten zoals een verblijvingsbeding. Een onterving is dus zelden zo eenvoudig als hij op papier lijkt.