Onterven

Onterven is in je testament bepalen dat iemand geen erfgenaam is. In Nederland mag je in beginsel zelf kiezen wie je vermogen krijgt — dat heet testeervrijheid — en onterven hoort daarbij.

Een kind onterven

Een kind onterven kan, maar helemaal met lege handen komt het niet te staan. Zet je in je testament dat een kind geen erfgenaam is, dan houdt het recht op de legitieme portie: de helft van wat het zonder testament zou hebben geërfd, en alleen in geld.

Een onterfd kind moet daar zelf een beroep op doen, binnen vijf jaar na het overlijden. Het wordt er geen erfgenaam mee: het krijgt geen zeggenschap over de afwikkeling en niet de inzage die een erfgenaam wel heeft.

Waarom mensen het doen

De redenen lopen uiteen. Een kind dat al ruim voorzien is, een kind met wie het contact jaren geleden is verbroken, of de wens om het vermogen bij één tak van de familie te houden.

Wat het kost aan verhoudingen

Voor het kind dat het ná het overlijden ontdekt, komt een onterving hard aan, en het is een van de meest voorkomende aanleidingen voor een procedure tussen erfgenamen. Bespreek daarom met je notaris wat je precies wilt bereiken: soms is een legaat, een bewind of een brief bij het testament een betere weg dan onterven.