Langstlevendetestament

Een langstlevendetestament is de verzamelnaam voor testamenten die erop gericht zijn dat de achterblijvende partner ongestoord verder kan. De kern is telkens dezelfde: de langstlevende krijgt de bezittingen, de kinderen krijgen hun erfdeel als een vordering die pas later opeisbaar is.

Voor echtgenoten en geregistreerd partners doet de wet dat al met de wettelijke verdeling. Een testament wordt gemaakt om daar wat aan te verbeteren: een rente over de vordering, een niet-opeisbaarheidsclausule, een regeling voor hertrouwen of een Wlz-clausule.

Voor samenwoners is het geen verbetering maar een noodzaak. Zij erven van elkaar niets — ook niet met een samenlevingscontract — dus zonder testament staat de partner met lege handen.

Andere veelgebruikte vormen zijn het vruchtgebruiktestament, waarbij de kinderen de blote eigendom krijgen, en het keuzetestament, waarbij de langstlevende ná het overlijden nog kan kiezen.