Opvolgende making

Bij een gewone erfstelling gaat wat iemand erft over in zijn eigen vermogen, en daarna erven zijn eigen erfgenamen het. Met een opvolgende making wijst de erflater alvast aan wie er ná de eerste verkrijger aan de beurt is.

De bekendste vorm is de tweetrapsmaking, ook wel fideï-commis genoemd: de eerste verkrijger — vaak de partner — mag het vermogen gebruiken en opmaken, en wat er bij zijn overlijden nog over is, gaat naar de tweede verkrijger, meestal de kinderen. Zie ook het tweetrapstestament.

Het wordt gebruikt om vermogen binnen de eigen familie te houden, bijvoorbeeld in een samengesteld gezin of als een kind geen kinderen heeft. Het luistert nauw: er moet worden geregeld wat de eerste verkrijger wel en niet mag, en er is administratie nodig om later te kunnen vaststellen wat er nog van afkomstig is. Erfbelasting wordt bij beide overgangen geheven, elk met een eigen vrijstelling.