Quasi stiefkind

Een stiefkind is het kind van de echtgenoot of geregistreerd partner. Wonen de partners alleen samen, dan is hun kind daarmee formeel geen stiefkind; in de praktijk wordt zo'n kind wel een quasi-stiefkind genoemd. De term komt in geen enkele wet voor.

Voor het erfrecht maakt het geen verschil: geen van beide erft van de partner van zijn ouder. Er is geen afstammingsband, dus geen erfgenaamschap en geen legitieme portie. Wie zo'n kind wil bedenken, heeft een testament nodig.

Fiscaal ligt het anders. De Successiewet heeft een eigen partnerbegrip, en het kind van iemand die daarvoor als partner geldt kan voor de erfbelasting als eigen kind worden aangemerkt — met het lage tarief en de hoge vrijstelling. Voor een pleegkind geldt een eigen regeling, met eisen aan de duur van de opvoeding. In een samengesteld gezin is dit een van de eerste dingen om na te gaan.