Wilsbekwaam

Als je iets tekent moet je wel weten wat je tekent. Je moet het begrijpen, of juridischer: je moet wilsbekwaam zijn. Iemand moet zelfstandig een beslissing kunnen nemen. En dus ook de gevolgen hiervan overzien.

De notaris toetst de wilsbekwaamheid. Als hij twijfelt kan hij een arts inroepen: die moet dan aangeven of de cliënt (nog) wilsbekwaam is. In bepaalde gevallen kan de notaris een protocol volgen. Dit protocol (stappenplan) geeft een aantal indicatoren. Hierbij kun je bijvoorbeeld denken aan de leeftijd. Ook wordt gekeken of iemand nog thuis woont of in een verzorgingstehuis.

Er zijn artsen gespecialiseerd in het afgeven van een verklaring van de wilsbekwaamheid. Iemand is niet in zijn geheel wilsbekwaam of onbekwaam. Het kan zo zijn dat iemand voor een eenvoudige handeling nog wel wilsbekwaam is, maar voor een complexe handeling niet.

Vooral bij het opstellen van een testament of levenstestament is wilsbekwaamheid natuurlijk heel belangrijk. De notaris wil voorkomen dat iemand erfgenaam of gevolmachtigde wordt van wie dat niet de bedoeling is.