Depotakte

Bij een depotakte neemt de notaris een document in bewaring en legt hij in een akte vast wat hij heeft ontvangen en wanneer. Het stuk zelf wordt aan die akte gehecht en gaat mee het protocol in, waar het onder de bewaarder blijft.

Het nut zit in de dagtekening en de inhoud. Van een gewoon onderhands stuk kan achteraf worden betwist of het wel op die datum bestond en of er niets aan is veranderd; van een stuk in depot niet. Denk aan een tekening bij een bouwplan, algemene voorwaarden, een reglement of een testamentair bedoelde wilsverklaring.

Het depot maakt van het stuk geen notariële akte. Het document houdt de kracht die het zelf heeft; wat vaststaat is dat het er op die dag zo lag. Voor een uiterste wil is een depot dus geen vervanging van een testament.