Vaderschapstest (DNA)

Een DNA-test kan uitwijzen of er een biologische band tussen een man en een kind bestaat. Juridisch verandert de uitslag op zichzelf niets: het juridisch ouderschap ontstaat door geboorte binnen een huwelijk, door erkenning, door gerechtelijke vaststelling of door adoptie.

De test wordt daarom vaak gebruikt in een procedure. Wie wil dat de rechter het vaderschap vaststelt, of juist ontkent, gebruikt het onderzoek als bewijs; de rechtbank kan het ook gelasten. Pas als het vaderschap juridisch vaststaat, is het kind erfgenaam en legitimaris.

Bij een nalatenschap speelt dat soms na het overlijden: iemand meldt zich als kind van de overledene. Dan is de juridische vraag of er nog een vaststelling mogelijk is, niet alleen wat het DNA zegt — en zolang dat niet vaststaat, kan de notaris geen sluitende verklaring van erfrecht afgeven. Zie ook erfgenamenonderzoek.