Bewijskracht

De rechter is in beginsel vrij in het waarderen van bewijs, maar bij een notariële akte niet. Wat de notaris in de akte verklaart — dat partijen voor hem verschenen zijn, dat zij hebben getekend, op welke datum — geldt als dwingend bewijs.

Dat betekent niet dat álles in de akte onaantastbaar is. De verklaringen die partijen zelf afleggen, staan vast als hún verklaring; of wat zij zeggen ook waar is, is een andere vraag.

Tegenbewijs is mogelijk, maar dat ligt bij degene die de akte betwist. Dat is precies wat een akte zo bruikbaar maakt bij ruzie achteraf.